تلنگرهای نورانی

در تجارب نزدیک به مرگ، عشق ورزی مهمترین پیام عالم ملکوت است؛ زیرا عشق برترین و خالص ترین اکسیری است که در سلوک عرفانی، روح انسان را به خدا پیوند می زند و او را شایسته قرب الهی می کند.

برخی تجربه کننده ها گفته اند در مرحله مرور اعمالشان متوجه شده اند که بهترین عمل آنان، همانی بوده که با عشق و از روی دل و بدون شائبه توقع انجام داده اند؛ مانند تجربه آقای محمد زمانی که از روی محبت به یک درخت تک و تنها افتاده در وسط بیابان آب دادند یا تجربه کننده دیگری که از روی محبت و عشق، گیاهی را نوازش کردند.

اگر محبت به مخلوقات خداوند، از برترین اعمال است، پس محبت به خداوند چگونه خواهد بود.

اساس و بنیان دین نیز، محبت است و نه انجام مناسکی که خالی از عشق است و آیا دین حقیقی چیزی جز محبت است؟

بارالها، چه گواراست طعم دوستى تو و چه شیرین است شربت قرب تو! (صحیفه سجادیه)

علی ایمانی نسب

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *